Dinsdag zijn we naar Kachanaburi vertrokken.
Onderweg zijn we gestopt bij de Erawan nationaal park.
Nationaal Park Erawan is een nationaal park van circa 550 vierkante kilometer in het westen van Thailand, in de amphoe Si Sawat van de provincie Changwat Kanchanaburi. Het werd geopend in 1975 en is Thailands twaalfde nationale park.
De belangrijkste attractie in het park is de Erawan-waterval, een waterval genoemd naar de Airavata, de driekoppige witte olifant uit de Hindoeïstische mythologie.
Er zijn ook vier grotten in het park: Mi, Rua, Wang Bahdan en Phartat maar die hebben we niet bezocht.
De jongeren hebben hier nog lekker rondgezwommen in het helder blauwe water, echter de vissen waren wel nieuwschierig. Ze pikten allemaal aan je voeten.
Hierna zijn we naar ons resort gegaan waar we de middag vol hebben gemaakt bij het zwembad, wat heerlijk verfrissend was. het was hier namelijk erg warm.
Het resort waar wij in verbeleven heet "Oriental Kwai"
Het licht direct aan de rivier de Kwai.
De volgende dag moesten we jammergenoeg hier alweer vertrekken in verband met schoolgaande en werkende Familieleden. Deze dag was moederdag in Thailand omdat de Thaise koningin jarig was. Hierdoor waren de familie leden deze dag nog wel vrij.
Aller eerst hebben we de Bridge on the River kwai bezocht
Als de Bridge over the river Kwai genoemd wordt dan zal bij de meeste mensen wel een belletje gaan rinkelen. De dodenspoorlijn wordt het ook wel genoemd. De brug die gebouwd is door de Engelsen, Australiers, Thai en Hollanders.
Speciaal voor Romano de plek bezocht waar vroeger velen zijn omgekomen door ziektes in de jungle en door te weinig voedsel.
De spoorlijn die in opdracht van de Jappen gebouwd moest worden liep van Bangkok naar de grens in Burma. Dwars door de jungle heen. De Jappen wilden Brits India binnenvallen. De enige manier om zoveel materiaal en manschappen daar naartoe te sturen was met de trein.
De spoorlijn is nooit afgebouwd omdat het einde van de oorlog werd ingeluid.
Gevolg was dat er duizenden doden vielen tijdens die bouw van deze onafgemaakte spoorlijn.
De orginele brug bestaat niet meer want deze was van hout. De brug die er nu staat wijkt af van de "echte" de lokatie is stroomafwaarts. En deze brug is een aantal jaren later gebouwd.
Maar daarmee blijft gelukkig het beeld intact van de beroemde en beruchte brug.
Wij hebben over deze brug gelopen en zelfs er over gereden met een (touristen)trein.
Nadat we de brug hadden bezocht, hebben we de begraafplaats bezocht van de omgekomen soldaten. Romano moest opzoek naar een Schroevers (voor een collega van Lia) die hij gelukkig heeft gevonden heeft.
Hierna vertrokken we weer richting Bangkok waar we nog een tussenstop gemaakt hebben bij een prachtige tempel met een adem benemend uitzicht.
Onderweg zijn we gestopt bij de Erawan nationaal park.
Nationaal Park Erawan is een nationaal park van circa 550 vierkante kilometer in het westen van Thailand, in de amphoe Si Sawat van de provincie Changwat Kanchanaburi. Het werd geopend in 1975 en is Thailands twaalfde nationale park.
De belangrijkste attractie in het park is de Erawan-waterval, een waterval genoemd naar de Airavata, de driekoppige witte olifant uit de Hindoeïstische mythologie.
Er zijn ook vier grotten in het park: Mi, Rua, Wang Bahdan en Phartat maar die hebben we niet bezocht.
De jongeren hebben hier nog lekker rondgezwommen in het helder blauwe water, echter de vissen waren wel nieuwschierig. Ze pikten allemaal aan je voeten.
Hierna zijn we naar ons resort gegaan waar we de middag vol hebben gemaakt bij het zwembad, wat heerlijk verfrissend was. het was hier namelijk erg warm.Het resort waar wij in verbeleven heet "Oriental Kwai"
Het licht direct aan de rivier de Kwai.
S' avonds hebben we een drankje genuttigd op het terras aan de rivier.
Het resort werd gerund door Nederlanders.
Het resort werd gerund door Nederlanders.
De volgende dag moesten we jammergenoeg hier alweer vertrekken in verband met schoolgaande en werkende Familieleden. Deze dag was moederdag in Thailand omdat de Thaise koningin jarig was. Hierdoor waren de familie leden deze dag nog wel vrij.Aller eerst hebben we de Bridge on the River kwai bezocht
Als de Bridge over the river Kwai genoemd wordt dan zal bij de meeste mensen wel een belletje gaan rinkelen. De dodenspoorlijn wordt het ook wel genoemd. De brug die gebouwd is door de Engelsen, Australiers, Thai en Hollanders.
Speciaal voor Romano de plek bezocht waar vroeger velen zijn omgekomen door ziektes in de jungle en door te weinig voedsel.
De spoorlijn die in opdracht van de Jappen gebouwd moest worden liep van Bangkok naar de grens in Burma. Dwars door de jungle heen. De Jappen wilden Brits India binnenvallen. De enige manier om zoveel materiaal en manschappen daar naartoe te sturen was met de trein.
De spoorlijn is nooit afgebouwd omdat het einde van de oorlog werd ingeluid.
Gevolg was dat er duizenden doden vielen tijdens die bouw van deze onafgemaakte spoorlijn.
De orginele brug bestaat niet meer want deze was van hout. De brug die er nu staat wijkt af van de "echte" de lokatie is stroomafwaarts. En deze brug is een aantal jaren later gebouwd.
Maar daarmee blijft gelukkig het beeld intact van de beroemde en beruchte brug.
Wij hebben over deze brug gelopen en zelfs er over gereden met een (touristen)trein.
Nadat we de brug hadden bezocht, hebben we de begraafplaats bezocht van de omgekomen soldaten. Romano moest opzoek naar een Schroevers (voor een collega van Lia) die hij gelukkig heeft gevonden heeft. Hierna vertrokken we weer richting Bangkok waar we nog een tussenstop gemaakt hebben bij een prachtige tempel met een adem benemend uitzicht.
Een reactie posten